Anti-life nga ba talaga ang House Bill No. 5043?

“If he will continue that then I will tell him straight, I have told my people not to elect people who have sponsored… this bill. We need to defend the doctrine of God and the Church, we cannot abandon that,” ito ang binitiwang salita ni Cebu Archbishop Ricardo Cardinal Vidal sa isang interview ukol sa RH Bill or “The Reproductive Health and Population Development Bill (House Bill No. 5043/ Senate Bill No. 3122) kung saan si Senador Benigno “Noynoy” Aquino ay isa sa mga co-author ng nasabing panukalang batas at miyembro din ng Philippine Legislators Committee on Population and Development na sumusuporta sa kontrobersyal na panukala. Aniya, si Senador Aquino daw ay isa sa mga politiko na hindi dapat botohin ng mga mamamayan lalong-lalo na ng mga Katoliko kung itutuloy nito ang pagsuporta sa RH bill.

Hindi lamang si Cardinal Vidal ang nagbigay ng babalang ganito kay Senador Aquino at sa ibang mga mambabatas. Maging ang Catholic Bishops Conference of the Philippines (CBCP) ay nagsabi rin na hindi magbibigay ng suporta ang Simbahang Katoliko sa Pilipinas sa sinumang kandidato sa 2010 election na makikilalang supporter ng RH Bill. Ang ibang mga pari at mga obispo ay nagbanta din na kukumbinsihin nila ang kanilang mga sakop sa mga simbahan para botohin lamang ang mga politiko na laban sa Reproductive Health Bill.

Ngunit may katuwiran bang ma-alarma ang Simbahang Katoliko sa pag-pasa ng Kongreso at ng Senado sa nasabing panukalang batas? Totoo bang Anti-Life ang RH Bill na ito? Ito ba ay masama para sa bayang Pilipinas at sa mga Filipino? Ano ba talaga ang panukalang batas na ito?

Ang Reproductive Health and Population Development Bill ay may layuning palawakin ang kaalaman ng mga mamamayan ukol sa family planning at pre-natal care para mabawasan ang dumadaming namamatay na mga babae sa panganganak at namamatay na mga sanggol; ang mga namamatay dahil sa abortion o paglaglag para hindi matuloy ang pagbubuntis; ang karahasan laban sa mga babae; at mga problemang may kinalaman sa kalusugan at populasyon.

Alam ng lahat na ang Simbahang Katoliko ay hindi sumasang-ayon sa paggamit ng mga artificial contraceptives tulad ng mga pills o condom sa dahilang ang mga ito raw ay mga paraang anti-life. Ngunit paano ba naman magiging anti-life ang mga paraang ito kung wala namang pinapatay na mga sanggol katulad sa paraang abortion o paglaglag ng fetus? Saan ba nagsisimula ang pagkakaroon ng buhay sa sinapupunan ng isang babae?

Sa palagay ng nakakaraming Filipino, kasama na ang milyung-milyon na mga Katoliko, mas anti-life ang magsilang ng sanggol na hindi mapapakain ng mga magulang dahil sa kahirapan. Mas malaking kasalanan ang magpa-abort o magpalaglag dahil hindi alam ng mga magulang o ng mga nagsasamang kopya kung paano magplano ng pagkakaroon ng anak. Mas malaking kasalanan din na hindi mabigyan ng mga magulang ang kanilang mga anak ng wasto at sapat na pagkain, mabuting edukasyon sa paaralan at magandang kalusugan sa dahilang napakarami nilang bubuhayin at kulang ang kinikita para sa kanilang malalaking pamilya.

Ang masakit pa nito, ang problema sa sobrang paglobo ng populasyon ng Pilipinas ay nakaka-apekto ng malaki sa ating mga kababayang mahihirap na halos sobra pa sa kalahati ng buong populasyon ng bansa. Hindi mabigyan ng ating gobyerno ng sapat na mga biyaya at programa ang mga mahihirap katulad ng libreng pagpapagamot, libreng pagpapaaral, paggawa ng mga sapat na hanapbuhay para magkaroon ng trabaho, at pagbigay ng malinis at disenteng kapaligiran dahil na rin sa dami ng mga Filipino. Para sa isang mahirap na bansa katulad ng Pilipinas, hindi madali para umahon sa kahirapan kung hindi malulutas ang problema ukol sa paglobo ng populasyon.

Dahil na rin sa population explosion ay lumiliit ang mga lungsod at kahit na sa mga baryo sa probinsya ay nararamdaman na ang epekto ng pagdami ng mga tao. Ang mga ani at pagkain sa bansa ay hindi na sapat katulad na lamang sa naranasang krisis sa bigas. Ang mga bilihin ay sobrang taas ng presyo dahil mas marami ang bumibili at kulang ang supply. Mas marami ang walang trabaho dahil sa kulang ang mga industriya para sa mga milyon-milyung nakapilang naghahanap ng trabaho. Sobra sa sampung milyong Filipino na ang umalis ng bansa para magtrabaho sa dahilang hindi makapagbigay ng solusyon ang gobyerno ni Gloria Arroyo sa lumalalang kahirapan ng mga mamamayan. Tinitiis ng mga OFW sa ibang bansa ang pang-aabuso ng mga amo sa kanila, mga mababang sahod, mahihirap na trabaho, lungkot sa pagkakalayo sa pamilya, sakit at pagod sa sobrang trabaho, at posibleng kamatayan sa lugar na delikado para lang buhayin ang kanilang mga naiwang pamilya.

Kung sa pananaw ng mga obispo at mga pari na anti-life nga ang RH Bill, mayroon ba silang solusyon na maibibigay para sa sambayanang Filipino? Bibigyan ba nila ng libreng pagkain ang milyon-milyung mga mahihirap na Filipino? Bubuksan ba nila ang kanilang mga kumbento at mga tirahan para sa mga bata at mga pamilyang nakatira sa lansangan? Bibigyan ba nila ng libreng edukasyon ang mga mahihirap na mga bata sa kanilang mga exclusive Catholic schools? Gagawa ba sila ng employment program para ang lahat ay magkaroon ng trabaho sa bansa at hindi na kailangang mag-abroad pa? Makapagbibigay ba sila ng proteksyon sa mga tao laban sa mga nagugutom na mga magnanakaw, holdaper, snatcher at kidnaper? Magkakaroon ba ng libreng pagpapagamot ang mga mahihirap sa mga pribadong ospital na pagmamay-ari ng mga pari at mga madre?

Marahil ang magiging kasagutan ng Simbahang Katoliko ay hindi, dahil sa ito ay mga tungkulin ng gobyerno o estado. Nakasaad nga naman sa ating Saligang Batas na ang Simbahan at Estado ay magkahiwalay. Ibigay natin sa ating Gobyerno ang tungkulin at responsibilidad ukol sa makataong pagtalakay sa lumulobong populasyon ng bansa. Ibigay din natin sa Simbahan ang tungkulin na magkaroon ng maraming tunay na Kristyanong Katoliko para malinis natin ang ating lipunan sa mga sakit na korapsyon, katiwalian, panloloko at pang-aabuso sa kapwa, kasakiman sa pera at kapangyarihan, at pananakot sa sambayanan.

Nakaranas na ng sobrang hirap ang ating bayan sa ilalim ng isang diktador at sa ilalim ng isa pang presidenteng sakim sa pera ng bayan at kapangyarihan. Huwag nating hayaang diktahan tayo ng kahit sino man kung malinis ang ating mga konsensya sa pagpili at pagboto ng mga bagong lider ng ating bansa sa darating na halalan sa 2010. Mga lider na hindi hawak sa leeg ng mga grupo ng pang-relihiyon o pang-industriya. Mga lider na alam kung ano ang mas nakakabuti para sa mga Filipino at sa ating bayan, hindi naduduwag at nasisindak sa pananakot ng iba at handang ipaglaban ang karapatan ng bawat Filipino na magkaroon ng masagana at maayos na pamumuhay sa Pilipinas.