"Overseas Filipino Worker" to "One/Overjoyed Filipino Wealthiest" - A worthy ideal Philippines

We as OFW from the day we've reached our own destination for work are always happy to send money home to our family. For me, they come first before myself. They were happy back home for the continous remittances. Then the time came for me to start a family unexpectedly. So fewer remittances flew for I had to stop work to raise a family. When my siblings were big enough to go to school alone, binirahan ko uli ng double trabaho at ang pagpapadala. Lhat masaya at may umutangpa, nahiya akong dko pahiramin dahil pinahiram ako ng P1,250. pambayad sa ahente. Nabayaranko ung inutangko sobrasobra dahil menintainko ang pagpapadala ng gamot para sa asawa nyang may sakit. AT binigyanko pa ng P10,000. pesos pambayad sa asawa nyang nahospital. Labis pasasalamat nya at tigisa sila ng dalawang anak at silang magasawa sa pagpadala ng christmas card at the time they got the loan which I also borrowed from the bank. Kesyo tinangaydaw ng bagyo ang bobong nila kaya tolda nalang ang roof nila at maraming drama kaya kalako dapat ibalikko sa kanila ang utang na loobko. Sinigurado naman nila na babayaran nilako at invited ako umuwi para magpirmahan sa agreement na hulogan nila ung pera every month for at least P6,000. (kulang naP500,000. ang inutang pangrenovate sa nabagyong bahay nila. For the first 3 months nakahulog ng 18K tapos every 3 months 3K na lang tapos wala na. umuwi ako nagreklamo sa kanila ang sagot sa akin ang DH lang ako kalamo kung sino akong nagagalit. Sympre dito nagbabayad ako ng sa banko para doon sa niloanko para sa kanila. Tapos ini-offer sakin ung lupain nila sa probensya pero inilipat sa pangalan ng dalawang dalagita nila the next day. Nalamanko, the very next day ang paglipat sa titolo dahil kaysa wala akong makuha. Ang valor ng lupain ay wala pang hundred-K at katakottakot na gastos sa courte. Naghire sya ng govt abogado magrepresent sa kanya dahil walangwala daw sya pero sa katotohanan nasa property market ang pinagawa nyang bahay sa Marikina Heights ng P1.5M. hanggang ngayon hinihintaykopa maipublished bago maitransfer sa nameko dahil dnaman pala nakaregister ang mga anak nya at 15 years na d binayaran ang buwis/tax.

Nakuhako ang kapatidko sa ina at ang nanayko dito in the early years dahil kako kailangan ko si inang maghatid sundo sa school just in front of my house habang nasawork ako. Pero 3 months palang ni Inang dito kinuha na ng kapatidko si Inang, so balik ako sa square one. May kapitbahay akong mabait at nagpresentang sya na lang maghatid sundo. Nakayako ang back and forth run from home to work and work to home.

Pero ngayonng matandana ako, may sakit at walang trabaho wala ng contact sa akin even from my sister at Inang here, Kasi nga wala na silang makitang pera. Balitako dinistribute na ni Inang ung mga lote nya at ung pinarenovateko partly na bahay nya ipinangalan na sa bunsong brotherko. Hwag daw akong bigyan dahil nasa abroad daw ako kaya o.k. daw ako. ANONG ALAM NILA SA MGA PINAGDAANANKO? 

Kaya kayo mga kabayan HWAG nyong ibigay LAHAT sa familya nyo. Magtabi kayo ng para sa FUTURE nyo at kung ano man ung tira don kayo kumuha ng pagpadala dahil pagsinanaynyo na malaki ang pinapadala magiging MADAMOT, MASUNGIT, MAKASARILI ANG pangalan nyo kagayako. Kung may mangyari sa atin dito sa abroad, sarili lang natin ang dadamay sa ating kahirapan! SA PILIPINAS MASARAP ANG BUHAY NILA, TAYO DTAYO PWEDENG SICK, SAD, AT UMABSENT SA TRABAHO, DPWEDENG MAGPROBLEMA DAHIL KILANGAN NAKANGITI AT LAGING ALERTO SA TRABAHO. Kung may uutang bigyan lang ng konting barya dahil the more you give the more they expect dba? 

Message appended on February 20, 2012 09:59PM

vsg7117

I quote 'Why do OFWs feel hard to break the habit of taking responsibilities of maintaining their families left behind in the Phil?' Dahil kung ikaw ay ipinanganak sa isang working family the usual and only mantra is to 'help your parents and siblings makaahon sa kahirapan'. This mantra was instilled in our minds from childhood that it makes us feel guilty if we dont share what we have. We have been conditioned by our parents/carers that this is our responsibility as a member of the family. This is the very reason why we left Philippines to look for a job in foreign land. But we MUST remember to see at some stage in our life that we have done well for them and this has got to stop.  alangan namang habangbuhay trabahong kalabawka habang nagpapakasarap sa buhay ung iba!
I quote 

ang hirap nga ano? kulang din kasi ang gobyerno natin nga talagang programa na pangkabuhayan para sa mga ofw na gustong magnegosyo para sa pamilyang nandito sa pinas .mas maganda kasing habang me income tayo sa pagiging ofw eh,makapag start man lang nga kunting negosyo.

Ang kasagutan, mag-ipon para hindi na pabalik-balik sa abroad....unless kasama ang pamilya sa abroad.

Bumili naman ako ng bahay sa Manila at pinapaupahan. Hindi naman ako ang nakikinabang ng rent, ibinubulsa ng kamaganak kong nagbabantay. Kesyo marami daw pinaparepair at mahal ang labour plus ung commision nya buwanbuwan daig pa nya ang teacher dahil nakakaipon sya! Wala talagang mapagkakatiwalaan dahil sa Pinas 'everyone is like a VOLTURE READY TO PUT THEIR CLAWS ON YOU' That is what they call 'Survival instinct in the jungle'.

 

Mga Hardware shop nagtanong ako ng presyo ng isang vintana lang dahil gusto kong macompute kung magkano magagastosko. Aba, gusto agad akong puntahan sa addressko at sukatin daw buong bahay! Oh my God!

It is much better to manage your investment remotely ruther than ask your next of kin to manage it on your behalf.

buti pa kayo me mga investment na, ako kaka start pa lang magbayad sa maliit na lote na bilhin ko thru installment.

ako..nakabili ako ng tricycle...den napaayos ko na unti unti yung bahay namin ng pamilya ko...den last mant..nakabili ako ng motor...balak ko this time...lupa nmn ang bibilin ko....

tama yung sinabi ni vsg, kala ko buhay ko ang kinukwento nya. anyways, buti na lang at naging wais ako kasama ng asawa ko. share ko lang, me mga binili kaming lupa nung nasa abroad pa kaming mag-anak kasi nga investment nga daw. nung andito na kami, hirap magbenta kasi mga walang pera meron man kulang na lang na di mo ipamigay sa mura ng tawad e ginastusan mo na. sa banko naman me collateral ka na't lahat ang baba ng bigay taas ng interest mas lalo naman sa mga lending. till now hirap akong madispose iba naming lupa para sana maidagdag sa business namin. ayun mga nakatiwangwang dahil di naman kami m arunong sa bukid, di mapatayuan ng bahay ang iba. sana pinera ko na lang.

Simple lang ang solusyon iyan.

Pag nagpadala ka sa pamilya mo. siguraduhin mo rin na padalhan ang sarili mo.

Paano?

Pag nagbigay ka sa kanila, dapat 20 to 40 percent noon diretso sa bangko mo.....Hahahahaahah!!!

Dapat lagi hati....

May pambigay sa kanila, may pambigay ka rin sa sarili mo at balang araw may madudukot ka!

hanngang ngayon boss di mo pa rin nabenta ang lupa mo??

me usapan na Ka Enzoo kaso me mga umi-epal kasi, mura ngang binenta dami pa nakikisawsaw. andyan na daw yung pera antayin lang go signal nung abroad nila. i checked with a lawyer earlier din at yun nga wag ko daw bigay muna ang titulo hanggang di pa fully paid, kasulatan na nga lang daw.
actually nanghihinayang ako kasi tag-spray ngayon ng mangga saka maulan pede tamnan ng palay kaso malayo ako then di ko gusto yung katabi kong magsasaka. bitter pa rin kasi sya dahil ako ang nanalo nun sa pagbili ng lupa na yun. ina-alok ko naman sa kanya ngayon di naman nya kaya.
me isa pa akong property sa qc, ayaw ko naman dun kasi mas masarap ang buhay prabins. ang mura ng mga tawad nila wala na akong patong dun yung pinmbili ko lang saka mga documentations lang, mabawi ko lang ba, dami pa din tawad.

Tama yan boss, wag mo muna bigay titulo kong wala pang bayad or fully paid. maganda talaga ang buhay probinsya boss pero maganda meron ding bahay sa city kahit paupahan para me income. ako nga me 12 hectares sa bundok ng bindoy sa negros, namention ko na to sa isang thread dito. gusto naming ibenta kasi ang layo at di kami ang nakikinabang. paano na kaya yun ngayon. ilang taon na walang pumupunta duon to check.

yup that's what we did, hindi namin binigay antay na lang kami ng reply nung aroad nila. 

takot kasi ako sa sunog saka dikit-dikit ang bahay sa city, tamo halos everyday me sunog. maganda naman sa probinsya, andun na lahat yun lang mga govt. agencies medyo malayo dadayo ka pa manila. di ko na pina-upahan kasi nga sa mga relatives lang mapupunta, yokong makipag-away at masakit sa kalooban.

kung nakapangalan na sa inyo yung lupa ok, try mo gastusan kunin mo yung share mo at talagang sayang. sino ba me hawak ng titulo. ganyan din sa tatay ko malaki ang lupain nila sa laguna pero di pa rin nakapangalan at di pa nabahagi sa kanila kaya gulo pero anytime na pumunta naman kami pedi kami manguha  ng kahoy, uling, niyog or mag-kopra kasi para daw sa lahat yun.

unang ginawa ng tatay ko e kinuha kung ano ang mga available na documents ng lupa, tapos me denr, ministry of deeds at marami pa, naka 50k ako dun till now pasukat pa lang ang nangyari kaya nawalan na ako ng ganda lalo na at umuwi na kami ng family ko.

 

nakapangalan pa sa late father ko. laki nga ang gastusin nito ehh pag ipa transfer na sa amin ang pangalan, sa inheritance tax pa lang, laki na gastos. parang nawalan na ako ng pag asa na madispose yan. ipasama nga sana namin sa agrarian reform ehh para gobyerno na ang bibili sa amin, till now wala pang result. 

mas maganda meron ka lupa lalo na pag senior citizen ka na. kung kaya mo namang i-keep yung lupa di keep mo lang muna. alalahanin mo nagmamahal ang lupa.
thank you nga pala sa concern mo about dun sa lupa post ko.

mganda talaga boss kasi me gagawin ka, gusto ko kasi mag farming ehh, me mga bakcyard vegetables and chicken, para me pagkakaabalahan, kaya nga mas gusto ko rin sa probinsya na magretire after. walang anuman boss lucas. 

basta hanggang andyan ka ipon ka lang, kung me diskarte mas maganda dyan kami kumita ng husto ni kumander. yaan mo pag ok na ang deal namin, mapa-ayos ko ang bahay namin sa province kontak kita, me pagkakitaan tau kahit papano. andyan pa naman yung hipag ko kaso umi-iwas lang ako sa mga relatives lalo na yung ke misis he he he...

start na ako diskarte dito boss para maka extra money naman ako. yan ang plano ko talaga habang me lakas pa ako. buti kayo boss kayong dalawa pala misis mo nandito kaya nakapag ipon kayo. ako kasi, ako lang tapos me mga anak pa sa pinas na kelangan padalhan every month para sa gastos sa pag aaral , atbp. ayos yan boss, bigyan mo ako ng idea pag nandyan na ako paano kumita din.

Bagsak lagi tayong ofw sa item no.5-to share. masyado tayong mabait at maluwag, na kadalasang inaabuso ng nakararami.

Tama ang mga sinabi nya, nagiging biktima tayo nang sobra nating kabaitan.
Madalas kong marinig sa iba, "huwag mong ibuhos ang pagmamahal mo sa kanila, magtira ka kahit kaunti sa sarili mo". Tama nga naman, kaya lang masyado rin tayong makakalimutin.

marami ankong narinig na istorya sa mga kasama ko. na sa lugar daw nila, may isang ofw na mahal daw ng mga kapatid nung nasa japan pa at kumikita, madali daw daingan pag may kailangan sila, pati sasakyan nya ay madalas mahiram, pero nang dumating ang sandali na wala na siyan trabaho sa japan, ay parang hindi na raw sya kapatid, piagtataguan daw siya kapag dumarating siya sa lugar ng mga kapamilya nya, sa takot na mautangan sila. Maging ang mga pagkain daw ay itinatago rin, upang mag-mukhang walang-wala nga talaga sila, para hindi mahiraman.

tama nga ang sabi nila, na mabango ka raw sa kamag-anak at kaibigan kung may pera ka pa, pero kapag wala na, marumi ka pa raw sa dumi, na laging iniwasan at pinagtataguan.

Minsan nga naisip ko na rin magdamot, pero parang mahirap din. I've been a seafarer for 37 years now, pero hindi pa rin masyadong stable kung titigil ako at this time. Siguro nga, na-spoiled ko ang pamilya ko sa laki ng allowance, nasa mahigit 6 figures ang allowance nila monthly.

At ang savings naman, minsan nagagalaw kapag mahaba na ang bakasyon, although may naipundar naman kahit na papaano, 2 H&L in Metro manila (worth 7M), half hectare farm lot in ilocos(1M+), along national road and by the beach, 1 suv and 1 owner jeep, a motorcycle, a sarisari store. some lot parcel in samar, and some savings for future business on my retirement.

ako nag-uumpisa pa lang mag-ipon..

ayoko matulad sa papa ko na 20 yrs na dito...

walang ipon.....